Dokumentarne filmove iz različitih programskih celina ovog festivalskog bloka povezuje zajednička tematska nit odnosa prema istoriji i korišćenju arhive. Kroz raznovrsne autorske pristupe, ovi filmovi preispituju načine na koje se prošlost čuva, tumači i ponovo ispisuje u savremenom trenutku. Ono što film odvaja od materijalnog dokaza jeste to što se u dokumentarnim filmovima arhiv ne pojavljuje samo kao zapis, već kao živa materija koja se neprestano oblikuje, koja je istovremeno deo ličnog i kolektivnog, odnosno dokumentovanog i umetnički stilizovanog, rekonstruisanog. Prošlost se otvara kao prostor u kojem se slike, glasovi i fragmenti iskustva ponovo spajaju, stvarajući nove oblike razumevanja sveta u kojem živimo danas.